“ေမာင္... အမွတ္တရပါပဲ အဲဒီေန႕ အဲဒီအခ်ိန္ေလးကို ကၽြန္မေမ့မရတာ အေသအခ်ာေပ့ါ... ေမာင့္လက္ထဲမွာ ကၽြန္မရဲ့ ေသးေကြးတဲ့လက္အစံု တင္းတင္းဆုပ္ထားတာကို ခံေနခဲ့ရတာ...အခ်ိန္အေတာ္ၾကာေပါ့... စဉ္းစားလုိက္တိုင္း ကၽြန္မရဲ့လက္ေတြ ျပန္ၿပီးေႏြးေႏြးလာတယ္...
ေမာင့္မ်က္ဝန္းေတြက လက္ျဖာေနတဲ့ အေရာင္ေတာက္ေတာက္ေတြက ကၽြန္မငယ္ငယ္ စိတ္ကစားတတ္စ ဆယ္ေက်ာ္သက္မွာ စာက်က္ရင္း ညဘက္ ေကာင္းကင္ယံထဲကို ေမာ္ၾကည့္လုိက္တိုင္း ျမင္ရတတ္တဲ့ ေသာၾကာၾကယ္ေလးလိုပါပဲေနာ္... သိပ္ကို ေတာက္ပၿပီး ျဖဴစင္ေနခဲ့တာလား... ကၽြန္မ ဒီလိုေျပာရင္ ေမာင္မရယ္ပါနဲ႕...
ေမာင္...တဒဂၤဆံုစည္းရမႈရဲ့ အမွတ္တရ စကားလံုးမ်ားစြာကို စာရြက္ျဖဴျဖဴမွာ မင္တံနက္နက္နဲ႕လည္း ကၽြန္မတို႕ သူတလွည့္ကိုယ္တလွည့္ ေရးျဖစ္ခဲ့ၾကေသးတယ္ဆိုတာ အံ့ၾသစရာေကာင္းခဲ့တာပဲ... တကယ္ပဲေနာ္ အဲဒီအျဖစ္အပ်က္ေတြဟာ တကယ့္အျဖစ္ေတြပဲ... ကၽြန္မေရာ ေမာင္ေရာ ဖန္တီးျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္ေလ... ဒီလိုေျပာလို႕ ေမာင္က ကၽြန္မကို အတိတ္မွာ အခ်ိန္ျဖဳန္းသူအျဖစ္နဲ႕ ေဝဖန္စရာမျဖစ္ေစခ်င္ဘူး...
ေမာင္... သိပ္ခ်စ္ပါတယ္ တုန္... ေနေအာင္ခ်စ္ပါတယ္ဆိုတဲ့ စကားတန္ဆာမဆင္ဘဲ ေျပာခဲ့တဲ့ ေမာင့္ခ်စ္စကားက ကၽြန္မနားမွာ ပဲ့တင္ထပ္ခဲ့တယ္... အဲဒီစကားေလးဟာ ကၽြန္မဘဝတခုကို ေမာင့္ဘဝတခုနဲ႕ ေပါင္းစပ္ျဖစ္ေစဖို႕ အစပ်ိဳးခဲ့တယ္ေလ... သိပ္ခ်စ္ပါတယ္ေမာင္ရယ္လို႕ တဖြဖြေျပာရင္း ကၽြန္မကို ဘယ္ေလာက္ထိခ်စ္သလဲ ဆိုၿပီး အၿမဲေမးျဖစ္ေနခဲ့တဲ့အေပၚ ေမာင္ ကၽြန္မကို စိတ္မပ်က္နဲ႕...
ေမာင္... ဆံုစည္းျခင္းအမွတ္တရေန႕ေလးမွာ ေမာင္နဲ႕ကၽြန္မ ဆိုင္လွလွေလးတဆိုင္မွာ တခဏ စည္းစိမ္ယူျဖစ္ခဲ့ၾကေသးတယ္ေနာ္... ေမာင္က ကာပက္ခ်ီႏိုေကာ္ဖီပူပူတခြက္နဲ႕ ကၽြန္မက ဂ်ယ္လီေခ်ာကလက္ေရခဲမုန္႕တခြက္နဲ႕.... ကဲ ဘယ္ေလာက္မ်ား ထူးဆန္းလိုက္ပါသလဲ... ေမာင္က အပူေသာက္ခ်ိန္မွာ ကၽြန္မက အေအး... ဒါေပမယ့္ ခရင္မ္ကိတ္ေလးတစ္ခ်ပ္ကိုေတာ့ ကၽြန္မနဲ႕ေမာင္ တေယာက္တလုပ္ အတူတူစားျဖစ္ခဲ့တယ္... ဒါပါပဲေမာင္... ကၽြန္မနဲ႕ေမာင္ ေလွ်ာက္လွမ္းမယ့္ ဘဝမွာ ေမာင့္လိုအပ္ခ်က္ဟာ ကၽြန္မျဖစ္ရမလို ကၽြန္မလိုအပ္ခ်က္ဟာလည္း ေမာင္ျဖစ္ရမယ္ေလ... ဒါေၾကာင့္ ေမာင္နဲ႕ကၽြန္မ အမွတ္တရေန႕မွာ ေမာင္လိုအပ္ေနတဲ့ ေမာင္မစားျဖစ္တဲ့ အေအးေလးတခြက္ ကၽြန္မစားျဖစ္ခ့ဲသလို ကၽြန္မမေသာက္ျဖစ္တဲ့ အပူေလးတခြက္နဲ႕ ေမာင္ ကၽြန္မအတြက္ ျဖည့္စြက္ေပးခဲ့တာပဲမဟုတ္လား...
ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့... ေပ်ာ္ရႊင္ဆဲ... ေပ်ာ္ရႊင္မယ္ ေမာင္နဲ႕အတူ ေနာက္ သက္ဆံုးတိုင္ ဘဝဆက္တုိင္း ဆံုစည္းခြင့္ရခဲ့ရင္ေပါ့... ေမာင္နဲ႕ကၽြန္မ တေယာက္ရဲ့လိုအပ္ခ်က္ တေယာက္က ျဖည့္ဆည္းေပးရင္း... ကူညီေပးရင္းေလ... မြန္းၾကပ္လွတဲ့ ဘဝအေမာေတြၾကားက ေသသပ္လွပတဲ့ ဘဝပန္းခ်ီကားေလးတခ်ပ္ ျဖစ္ေအာင္ ဖန္တီးၾကမယ္လို႔.... ကၽြန္မရင္ထဲဆႏၵရွိေနသလို ေမာင့္ရင္ထဲလည္း ထပ္တူပဲမဟုတ္လား...
သိပ္ခ်စ္တယ္ေမာင္... ကၽြန္မအတြက္ ကၽြန္မေဘးမွာ ေမာင္ဟာ ကၽြန္မလက္ေတြကို တင္းတင္းဆုပ္ရင္း မာယာမ်ားတဲ့ အလွည့္အေျပာင္းမ်ားတဲ့ ဘဝလမ္းမေပၚ ခပ္မွန္မွန္ဆက္ေလွ်ာက္ေနတဲ့ ကၽြန္မတို႕ ေျခလွမ္းေလးေတြ ဘယ္ေသာအခါမွ မရပ္ေၾကး....
(သံုးႏွစ္ျပည့္ဆံုစည္းမႈအမွတ္တရ...)
