မိုးျပာျပာ ကႏၱာရထဲ
ပင္လယ္ဖ်ံတေကာင္
ငါးရွာေနတယ္....
ေငြစႏၵာ ငပုပ္ဖမ္းေတာ့
နက္နက္နဲနဲ အေမွာင္က
တေလာကလံုးမွာ ေတာက္ပလာ....
ရင္မွာနႏၳိ
ဗလာအတိၿပီးတဲ့ ေရႊအိုေရာင္
ပလက္တီနမ္အိပ္မက္ေတြလည္း
စိန္စီထားတဲ့ ရတီကိုက္
အိပ္ဖန္ေဆာင္မွာ
ေန႔ကဗ်ာကို
အတၱခံစား ကေလာင္ေလးတလက္နဲ႔
အေရာင္အေသြးက မဖက္တဖက္....
သူသူ ငါငါ
ေႏြးေထြးေနတဲ့ အာယုေတြတိုင္းဆီမွာ
အနႏၱေတြ အေမွာင္ဖံုး
အမွားပါတဲ့
တဏွာေတြနဲ႔
ခပ္ယွက္ယွက္ ၿပံဳးလိုက္ေတာ့
သိကၡာဆိုတာ
ဟိုး စၾကၤာဝဠာရဲ႕ အေဝးမွာ
အလင္းႏွစ္ သန္းတစ္ရာတိုင္း
အနမ္းကမၻာေတြ
ဆင့္ကာဆင့္ကာျဖစ္မယ္ဆိုရင္
နင္နဲ႔ငါဟာ
အဲဒီကမၻာရဲ႕အျပင္....
